Een belegger heeft veel pijn…

Beleggers worden regelmatig geconfronteerd met pijnprikkels die worden gevoed door angsten. Goed om de pijnstimulus eens te bespreken en na te gaan hoe u als actieve belegger dit ervaart en er mee omgaat.

Verliespijn
De bekendste pijn is die om geconfronteerd te worden met verlies. En als dat gebeurt dan gaan we vluchtgedrag tonen. We gaan uitzoomen naar langere grafieken, we zien koerspatronen die er niet zijn, er worden veel te veel lijnen op de chart ingetekend, het liefst willen we de verlieslatende positie vergeten. Het wordt een ‘hoop’ positie. Met verlies geconfronteerd worden hoort er bij. Neem dat verlies. Bedenk daarbij dat Ajax ook kampioen kan worden met enkele verloren wedstrijden.

Mispijn
Koopt u wel eens aandelen waarvan u denkt dat de koers echt niet meer lager kan? Koopt u als de koers een flinke neerwaartse zwieper heeft gemaakt? Toont u als trendvolgende belegger een zeer offensief anticiperend koopgedrag? Want stel je voor dat de koers daadwerkelijk gaat stijgen en u heeft de aandelen niet in bezit. Stel je voor dat je de boot mist, daar krijg je toch buikpijn van? U begrijpt het al, dit is de pijn om iets te missen, dat wil je voorkomen door afwijkend gedrag te tonen.

Inleverpijn
Als u een mooie winstgevende positie heeft, voelt u dan de neiging om de winst te verzilveren, terwijl er charttechnisch geen aanleiding voor is? Te vroeg winst nemen, gevoed door de pijn die je gaat voelen als je wel een stukje winst terug moet geven aan de markt, dat is wat er speelt.

Faalpijn
Een aantal keer op rij een verlieslatende transactie is niet leuk. Toch moet je weer gewoon meedoen de volgende keer. Niet afhaken door de pijn die je mogelijk weer gaat ervaren. Want stel je eens voor dat de volgende transactie wel een mooie plus oplevert! En u weet, hoe vaker je je vergist, hoe groter de kans dat je de volgende keer wel scoort!